مناسب بودن پمپهای پیستونی تا حد زیادی به سیال، خواص روانکاری آن، محتوای گاز و بار جامدات آن بستگی دارد.
طبقات سیال نامگذاریشده: - محیطهای پایه آب
- محیطهای حاوی روغن
- محیطهای شیمیایی خورنده
- رسانههایی حاوی حلالها و ترکیبات آلی فرار
- رسانی حساس به برش
- رسانههایی با محتوای کم جامد
- محیطهای حامل گاز با محدودیتهای تعریفشده
محیطهای پایه آبی از نظر خوردگی، لغزندگی و حساسیت به کاویتاسیون ارزیابی میشوند. محیطهای حاوی روغن بر اساس ویسکوزیته، بسته افزودنی و سازگاری با آببندی محدود میشوند. محیطهای شیمیایی خورنده یا حاوی حلال نیازمند آزمون مشخص مواد و آببندی و همچنین در صورت لزوم، یک مفهوم تعریفشده برای نشت و ATEX هستند.
رسانی که حاوی مواد جامد و ساینده هستند، تنها تا حد محدودی مناسب هستند، زیرا نشیمنگاههای شیر، آببندیها و سطوح پیستون در معرض سایش قابل توجهی قرار میگیرند. محتوای گاز همچنین بر عملکرد شیر، یکنواختی جریان و راندمان حجمی تأثیر میگذارد.